Sunday, May 31, 2009

"an uneven floor is a melody to the feet"


About the uneven floor
text of the hall of KUNSTHAUS WIEN in Vienna
-photos: May 2009-


The flat floor is an invention of the architects. It fits engines – not human beings.

We do not only have eyes to see and ears to hear and noses to smell.
We also have a sense for the touch of our hands and feet.

If man is forced to walk on flat floors as they were planned thoughtlessly in designers’ offices, estranged from man’s age-old relationship and contact to earth - a decisive part of man withers and dies. This has catastrophic consequences for the soul, the equilibrium,
the well-being and the health of man.
Man’s ability to experience ceases and he becomes disabled,
mentally and organically.

An uneven and animated floor means to recover dignity of man which has been violated in our unnatural and hostile urban grid system.

The uneven floor becomes a symphony, a melody for the feet and brings back natural vibrations to man.

Architecture should elevate and not subdue man. It is good to walk on uneven floors and regain our human balance.

Hundertwasser, April 1991


ÜBER DEN UNEBENEN BODEN

Der gerade Boden ist eine Erfindung der Architekten. Er ist maschinengerecht und nicht menschengerecht.


Die Menschen haben nicht nur Augen, um sich an Schönen zu erfreuen und Ohren, um Schönes zu hören und Nasen, um Schönes zu riechen. Der Mensch hat auch einen Tastsinn für Hände und Füße.


Wenn der moderne Mensch gezwungen wird, auf asphaltierten, betonierten, geraden Flächen zu gehen, so wie sie in den Designer-büros mit dem Lineal gedankenlos konzipiert werden, entfremdet von seiner seit Menschengedenken natürlichen Erdbeziehung und Erdberührung, so stumpft ein entscheidener Bestandteil des Menschen ab, mit katastrophalen Folgeerscheinungen für die Psyche, das seelische Gleichgewicht, das Wohlbefinden und die Gesundheit des Menschen.


Der Mensch verlernt zu erleben und wird seelisch krank.


Ein belebter, unebener Fußboden bedeutet eine Wiedergewinnung der Menschenwürde, die dem Menschen im nivellierenden Städtebau entzogen wurde.


Der unebene Wandelgang wird zur Symphonie, zur Melodie für die Füße. Er bringt den ganzen Menschen in Schwung.


Architektur soll den Menschen erheben und nicht erniedringen.


Man wird gerne auf dem unebenen Boden auf und ab gehen, um sich zu erholen und um das menschliche Gleichgewicht wiederfinden zo können.

Hundertwasser, April 1991

2 comments:

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ said...

Kαλή μου Νικόλ
Άλλες φορές έβαζες και μετάφραση στα ελληνικά για όσους σαν και μένα, τα αγγλικά, δεν είναι και η καλύτερή τους γλώσσα. Τουλάχιστον ας έβαζες και γερμανικά, αφού ο Hundertwasser είναι αυστριακός και για μένα τα γερμανικά θα ήταν η πιο εύκολη λύνση να προσεγγίσω το θέμα σου. Δεν πειράζει όμως. Χαίρομαι που είμαι εδώ και αφήνω την αγάπη, τη φιλία και το θαυμασμό μου για σένα.

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ said...

Να λοιπόν που ξαναέρχομαι έχοντας διαβάσει στα γερμανικά το υπέροχο αυτό κείμενο του πολυεπίπεδου καλλιτέχνη, που τόσα πρόσφερε στη χώρα του αλλά και παγκόσμια.Το κείμενο είναι ένας υπέροχος, τρυφερός, ανθρώπινος και γεμάτος αξίες, περίπατος στην αρχιτεκτονική και στο αστικό περιβάλλον του ανθρώπου, όπου ο καθένας θα πρέπει , με βάση την αρχιτεκτονική και πολεοδομική κατασκευή, να βρίσκει τις ισορροπίες της ψυχής και του σώματος. Όπου το ανθρώπινιο σώμα θα βρίσκει την κουλτούρα που του ταιριάζει και του αξίζει, μέσα στο αρχιτεκτονικό περιβάλλον. Ένα κείμενο που αντανακλά άμεσα στην καθημερινή ζωή με ανθρωπιστικό, φιλοσοφικό και ποιητικό χαρακτήρα. Πρόκειται κατά τη γνώμη μου για τον ""ανθρωπισμό της αρχιτεκτονικής". Πάντα με το ακριβό σου γούστο και την αισθητική του καλλιτέχνη διαλέγεις θαυμάσια κείμενα , που δένουν την ίδια την τέχνη με την ψυχή του ανθρώπου και ως αισθητική και ως αναγκαιότητα.
Να 'σαι πάντα καλά και να σ' ακούμε.